غلامرضا رضایی، متولد اول تیر ١٣٤٩ در ساری می‌باشد.

او از سال ١٣٦٣ فراگیری آواز را به صورت رسمی نزد استاد رضا شاکری در مشهد آغاز نمود و با شیوهء آوازی مرحوم عبداله خان دوامی آشنا شد. پس از آن در سال ٦٧ در محضر استاد نصراله خان ناصح‌پور که از شاگردان بارز مرحوم استاد دوامی می‌‌باشد حاضر شد و ادامهء این شیوهء آوازی را پی گرفت. از اواخر سال ٦٩ تا ٧٣ رگه‌‌های آوازی استاد دوامی را با ترکیبی از شیوهء آوازخوانی مرحوم اقبال آذر، از استاد کریم صالح‌‌‌عظیمی آموخت. در ٨ دی ٧٥ به شاگردی استاد محمدرضا شجریان در آمد و نزد ایشان برای اولین بار صداسازی آوازی ایرانی را فرا گرفت و با شیوهء آوازی استاد طاهرزاده که یکی از شیوه‌‌‌های بارز مکتب آوازی اصفهان است، آشنا شد. سپس دورهء پیوند شعر و موسیقی را در محضر استاد حسین دهلوی فرا گرفت. برای آشنایی بیشتر چند صباحی در خدمت استاد احمد ابراهیمی، و برای آشنایی با آواز اپرا نزد بهترین استادان کنسرواتوارهای اروپایی ادامه داد و اکنون نیز پس از ٢٠ سال هنرجویی و پژوهش و تحقیق، همچنان با پشتکار به راهش ادامه می‌دهد. در شیوهء تدریس نظریات درخود توجهی دارد. او همچنین کنسرتهای متعددی را در ایران و چند کشور خارجی به اجرا گذاشته است.